Toe- en uitgankelijkheid

Toe- en uitgankelijkheid

Toe- en uitgankelijkheid: van nationaal belang naar concrete aanpak

Een blog van Marianne Dijkshoorn, Welkom Toegankelijkheid & Evenementen

Deze maand werd bekend dat het kabinet toegankelijkheid als nationaal belang erkent. Bij festivals is de toegankelijkheid uiteraard zeer belangrijk. Misschien nog wel belangrijker is de uitgankelijkheid: Hoe kan iedereen, dus ook mensen met een beperking, bij calamiteiten veilig een locatie veilig verlaten? Het is hoog tijd voor concrete richtlijnen en maatregelen.

Mensen met een beperking zijn altijd en overal aanwezig en zeker sinds de invoering van het VN-verdrag Handicap is het zelfs een verplichting om hen zo inclusief mogelijk mee te laten doen in de maatschappij. Mensen met een beperking zijn over het algemeen verminderd zelfredzaam en hebben meer tijd nodig om zichzelf in veiligheid te brengen. Een goede weergave van hoe de toegankelijkheid op een festival gemiddeld geregeld is gaf Vers Beton in een recent artikel. Uit het artikel ontstaat het beeld dat toegankelijkheid geen richtlijnen lijkt te kennen. De vraag is: wat schrijft de regelgeving hierover?

Regelgeving
In het boek Basis voor brandveiligheid, dat van toepassing is op gebouwen, staat over evacuatie van personen met een beperking: ‘Een integrale benadering van brandveiligheid is van wezenlijk belang. Hierbij is de rol en positie van de bedrijfshulpverlening een cruciale. De bhv-organisatie heeft vaak in samenwerking met de beveiliging belangrijke taken, zoals ontruimen en het opvangen en begeleiden van hulpdiensten. Vooral in gebouwen waar minder zelfredzame personen aanwezig zijn heeft een bhv-organisatie een zware verantwoordelijkheid.’

Er is dus aandacht nodig voor verminderd zelfredzamen. Toch komen zij er in onze Nederlandse regelgeving bekaaid af.

  • De norm NEN 8112 (nl) die gaat over Bedrijfsnoodorganisatie en bedrijfshulpverlening, rept met geen woord over mindervalide personen.
  • Het Besluit BGBOP dat gaat over tijdelijke bouwsels zoals tenten en tribunes op buitenevenementen die worden aangeduid als ‘overige plaatsen’ spreekt over doorgangen, vluchtsnelheid en ontruiming. Deze regelgeving ‘overige plaatsen’ schrijft voor dat er minimaal één brede doorgang per vluchtroute dient te zijn van minimaal 85 centimeter. De overige doorgangen hoeven slechts 50 centimeter breed te zijn. Dit lijkt te zijn gebaseerd op het gebruik van metalen strips waar hekwerken op staan, vaak te zien bij ingangen van festivalterreinen.
  • Uitgankelijkheid was wel vermeld in de Algemene Richtlijnen Ontvluchting en Redding, beter bekend als AROR (1984). Dit was de voorganger van het Bouwbesluit. Inmiddels is de uitgankelijkheid van mindervaliden, hoe belangrijk ook, uit de regelgeving verdwenen.

De regelgeving geeft geen uitsluitsel over hoe de uitgankelijkheid voor mensen met een beperking te bewerkstelligen. Het ‘Actieplan Toegankelijkheid’, dat recent werd gelanceerd door de brancheorganisaties VVEM en VNPF, geeft aan dat goede toegankelijkheid moet worden gerealiseerd omdat iedereen gastvrij onthaald wil worden. Het is nog onbekend hoe de concrete invulling gaat zijn.

Veiligheidsplannen

De gemeente heeft in het kader van vergunningverlening voorbesprekingen met organisatoren over de plannen voor het bewuste festival. Het is goed om met een organisator te bespreken over hoe de veiligheid, ook voor mensen met een beperking gegarandeerd wordt; het gaat immers om de veiligheid. Zijn de nooduitgangen toegankelijk voor iedereen, hebben zij duidelijke communicatie voor mensen met een beperking?

Wat hierbij kan helpen zijn de adviezen die ik geef in het boek ‘Maak je event toegankelijk voor iedereen’: simpele, praktische tips over hoe een evenement en of festival toegankelijk kan worden gemaakt, maar ook een goede verwoording van uitgankelijkheid.

Wat een organisator bijvoorbeeld zou kunnen doen, is het bewust inzetten van een bepaald deel van zijn BHV-organisatie voor het in veiligheid brengen van mensen met een beperking. Ook kan het al helpen als hij de veiligheid voor mensen met een beperking eens beschouwt vanuit de DIM-ICE benadering (Design – Information – Management – Ingress – Circulation- Egress).

Om de veiligheid voor mensen met een beperking bij festivals te garanderen is het belangrijk dat dit in het veiligheidsplan van een evenementenorganisatie wordt opgenomen en de gemeente er gericht aandacht aan besteedt tijdens het proces van vergunningverlening.

Marianne presenteert haar inzichten in een workshop tijdens het Jaarcongres Evenementenveiligheid, 1 november 2018 in Hilversum. Voor meer informatie: neem contact op met ESI.

Meer nieuws ›